Joost Helbo

Op naar de USA

zow, papa is er.. Pfff wat een rit weer.. Here's the lowdown..

Het begon allemaal gisteren (vrijdag dus). Ik had natuurlijk geen klap voorbereiding gedaan en Krijn zou vanavond komen en er moesten nog 10 dingen.. Dan maar niet. Krijn drukte op de bel en en hebben een heerlijke avond met goede whisky's, lekkere gerookte zalm en vage kaas (zoals zelfs de volgende ochtend nog bleek.. :s) mogen beleven. Enfin, zeven glazen whisky en een buik vol lekker eten later lag ik in mijn bed en had mijn reis nog niet voorbereid.. Dan maar wat vroeger opstaan morgen dacht ik zachtjes wegdommelend (als een blok met raketaandrijving)..

Vandaag brak aan en ik werd ruim vijf uur later dan ik was gaan slapen (ver, ver voor de wekker dus) wakker en zat recht op in bed (het was ECHT vage kaas maakt smak-geluid).. Zenuwen in mijn lijf. Ik ga naar de US vandaag. Toch nog maar even liggen. Om half zeven mocht ik er uit van mezelf. Ik moest immers de trein van 08:16 hebben dus vond dat wel ruim genoeg.. Half wakker wordend besluit ik niet mijn rugzak maar toch maar mijn 'Vlissingen-trolley' te gebruiken. Het is immers niet veel anders dan normaal door de weeks voor mij alleen dan een beetje verder weg..

Natuurlijk ben ik veel te vroeg klaar en moet ik nog 20 minuten wachten totdat de taxi komt. Die tijd gebruik ik dankbaar op mijn bank met mijn ogen dicht. Ik ben toch wel een beetje moe voel ik.. En die smaak.. Nou ja, zal er wel bij horen.. De taxi komt en in plat Utregs begrijp ik dat het erg slecht gesteld is met het asfalt in Utrecht de laatste weken. Het ligt aan het gemeentebestuur dat geen beslissingen kan nemen vertrouwt de taxichauffeur me toe. Ik moet bekennen dat ik niet weet wie er in de gemeenteraad zitten in Utrecht vandaag de dag. Nou dat wist de taxichaffeur ook niet maar kut was het wel.. :| Van binnen moet ik griniken om de taxichauffeur die zich ineens wat betrapt gedraagt..

Niet helemaal verbaasd kan ik een trein eerder nemen dan gepland. Een mens doet gekke dingen als er zenuwen in het spel zijn. Zoveel marge was nou OOK weer niet de bedoeling. Dat er in werkelijkheid nog VEEL MEER marge kwam, dat weten we pas later...

Eenmaal op Schiphol blijkt het echt T^%$RING druk te zijn. Mijn GOD denk ik. Het lijkt wel een doorsnee Aziatisch vliegveld uit een willekeurig overbevolkt Aziatisch land. Er staan echt miljoenen mensen lijkt het wel.. Maar goed dat ik wat turbo-marge gehouden had. De boarding time is 09:10u en 09:20u kom ik bij het baggage drop off point vandaan. Ik haast me niet echt maar ga toch maar wel redelijk direct naar de gate.. Ook daar het inmiddels vertrouwde gezicht. Een RIJ van heb ik jou daar..

Ik schijn ook wat te hebben met ontkennen. Ik schuim zo een beetje langs de rij, twijfelend of ik achteraan zou sluiten of even(??) gaan zitten ergens of toch wat kopen ofzo.. Bij de balie aan de gate kijk ik op het bord. "Delayed". Kut. "11:30u" staat er bij. Verdwaasd (ontkennen?) ga ik toch maar in de rij staan (wie snapt waarom ik het doe mag het me uitleggen). 'Die rij zal er toch ook wel niet voor niets staan' denk ik mezelf geruststellend.. Blijkbaar toch, want ik heb een voorbijganger nodig die ons komt uitleggen dat er vertraging is en wel meer dan een uur. Alsof ik het voor het eerst in mijn leven hoor bedank ik de man en verlaat de rij.. Ik loop toch nog even terug naar de balie. Inmiddels staat er geen 11:30u meer maar 13:00u. WHAT?! Dat is 2,5 uur vertraging.. :( En DIE twee-en-een-half-uur had ik dan weer WEL graag nog in bed willen besteden.. Hmm.. Nou ja, dan maar WEL dingen kopen.. :):) Ik besluit een 2 gig SD-kaartje te kopen om wat MP3'tjes van mijn laptop af te kunnen halen en op mijn telefoon te kunnen afspelen.. Ineens vind ik dat ik 200 Dollar voor een Ipod Nano heb bespaard.. :) Wat ben ik toch een goede zakenman.. :)

Eindelijk aan boord (om F@#$%KING 13:21u) wordt er geruststellend uitgelegd dat er iets mis was met het vorige vliegtuig dat voor ons klaar stond en dat dat lang ging duren voordat dat gerepareerd was. (hier had hij moeten stoppen want de volgende zin van ons aller "Captain" was) Dit vliegtuig was nog in de aanbieding. Dat was OOK wel stuk maar dat kon WEL even snel gefixt worden. Nou kom op jongens, de lucht in met die kist.. Iets klopte niet in mijn hoofd. Ik besluit niet verder na te denken over de eventuele gebreken van dit vliegtuig en kom verrassend snel in een schoonheidsslaapje terecht..

De vlucht gaat verder prima. Afgezien van een rare vent naast me die Heineken's wegkopt of het bronwater is en de beenruimte die je meer in een vliegtuig verwacht dat op (wederom) Aziatische afmetingen is gebaseerd.

Ik vind het leuk om in Chicago uit te stappen. Er komt een boel terug van de vreemde vliegvelden die ik op mijn reis heb aangedaan. En beter nog: het blijkt hier freaking 20 graden (C) te zijn! DAT is lekker.. :) Ik wandel rustig naar de metro. Vogel uit hoe die kaartjesshit werkt en onderwerp me aan de nieuwe ervaringen. Heerlijk moment vind ik dat altijd.

Ook dit metrostelsel is uitstekend te begrijpen dus al snel sta ik op het station waar ik moet zijn. Na 10 Minuten wandelen sta ik voor het Arlington House, het hostel dat Marie-Pauline me getipt had. Ik had uiteenlopende dingen gelezen over dit hostel maar de check-in jongen is in ieder geval aardig.. Inmiddels is het hier 20:00u (en zeven uur later in NL). Ik ben kapot. Ik ga beneden een biertje naar binnen wringen en dan komt het wel goed met dat slapen verwacht ik zo.. :)

Lees verder >>